Na początku lata uczestnicy projektu Etnoperformance wokół skrzyni wiannej mieli okazję wziąć udział w wyjątkowych warsztatach tkania krajki. Warsztaty odbyły się w gościnnych przestrzeniach Chutoru Gorajec. Zajęcia poprowadziła Joanna Wiśnia Rey – artystka i animatorka kultury, od lat związana z tradycją rękodzieła i rzemiosła ludowego.
Krajka, czyli wąska, tkana taśma, to element, który od wieków towarzyszył mieszkańcom polskich wsi i miasteczek. Używano jej zarówno w stroju – jako pasa czy ozdoby nakrycia głowy – jak i w codziennym życiu, np. do wiązania, spinania czy dekorowania domowych przedmiotów. Choć na pierwszy rzut oka może wydawać się drobnym dodatkiem, kryje w sobie bogatą symbolikę oraz kunszt pracy rękodzielniczej.
Echo lokalnej tradycji
Warsztaty rozpoczęły się od krótkiego wprowadzenia w tematykę krajki – jej historii, znaczenia w kulturze ludowej oraz technik, które pozwalały na tworzenie różnorodnych wzorów. Joanna Wiśnia Rey podkreśliła, że w każdym splocie i w każdym układzie kolorów można odnaleźć echo lokalnej tradycji i tożsamości.
Następnie uczestniczki przystąpiły do pracy praktycznej. Każda z nich miał okazję samodzielnie spróbować swoich sił w tkaniu krajki, korzystając z przygotowanych narzędzi i materiałów. Choć początki wymagały cierpliwości i skupienia, z czasem ręce zaczynały poruszać się coraz pewniej, a przed oczami pojawiały się pierwsze wzory. To właśnie ten moment – gdy nitka za nitką układa się w barwną, geometryczną kompozycję – okazał się najbardziej satysfakcjonujący.
Wyjątkowa atmosfera warsztatów
Klimat Chutoru Gorajec, miejsca od lat słynącego z działań na rzecz kultury tradycyjnej, sprzyjał skupieniu i wspólnej pracy. Drewniane wnętrza, ciepłe światło i obecność ludzi zafascynowanych dziedzictwem sprawiły, że spotkanie nabrało niemal rytualnego charakteru.
Uczestniczki podkreślały, że tkanie krajki to nie tylko nauka rzemiosła, ale też doświadczenie pozwalające oderwać się od codzienności, wyciszyć i odkryć radość płynącą z tworzenia czegoś własnymi rękami. Zajęcia pokazały również, że tradycyjne techniki wciąż mogą być źródłem inspiracji – krajki można bowiem wykorzystywać także we współczesnych stylizacjach i projektach artystycznych.
Warsztaty tkania krajki Joanny Wiśni Rey były kolejnym etapem projektu Etnoperformance wokół skrzyni wiannej, którego celem jest odkrywanie i reinterpretowanie dziedzictwa Ziemi Lubaczowskiej. Spotkanie w Gorajcu stało się ważnym krokiem na tej drodze – nie tylko jako praktyczna lekcja rzemiosła, ale także jako doświadczenie wspólnoty i dialogu z tradycją.
